Ova zanimljiva građevina smeštena je u istorijskom centru grada Merida, i predstavlja primer takozvanog “ponovnog naseljavanja” područja...
Ukoliko baš i niste upoznati sa ovim pojmom, reč je o renoviranoj upotrebi arhitektonskog programa u određenim prostorijama tokom procesa projektovanja, kao i detaljisanju izvršnog arhitektonskog projekta. Ističući naglasak javnog života kuće koji na ovaj način postaje neka vrsta prioriteta, prostori predviđeni za te aktivnosti koriste prostorne kvalitete i odnose, kao i unutrašnje i spoljašnje poglede kao iskustvo prostornog kontinuiteta. Ako se pitate kako je uopšte moguće postići tako nešto – odgovor leži u velikim prozorima koji omogućavaju adekvatno upravljanje prirodnim svetlom.
Na prvom nivou ove kuće smeštena je terasa koja oslikava vezu izmežu urbanog okruženja i same zgrade, dok ulaz u kuću vodi preko prvog bloka koji uključuje predsoblje i spavaće sobe. Onog trenutka kada završite obilazak tog prvog dela, prelazite na drugi blok gde ćete biti u prilici da doživite osećaj “gledanja u nebo i otvaranja prema njemu”. Suvišno je reći da upravo zahvaljujući ovom jedinstvenom doživljaju ovo područje kuće postaje epicentar svih “stambenih” dešavanja.
Na kraju, valja pomenuti treći blok u kom se nalazi dnevni boravak zajedno sa trpezarijom i kuhinjom, ali i četvrti koji predstavlja neku vrstu javnog eksterijera sa terasom i bazenom. Upravo u tom otvorenom delu smešteno je drvo manga po kome je i sama kuća dobila naziv. Ovaj deo doma upotpunjen je uslužnim područjima kao i velikom terasom, te svakako predstavlja jedan od najegzotičnijih kutaka ove prostrane kuće u Meksiku.
A kada je opremanje unutrašnjosti u pitanju, ono što svakako izdvaja ovu kuću jeste bogata i raznovsrna kolekcija umetničkih dela, zbog kojih su u okviru enterijera korišćena tri glavna materijala: glatka i neutralna završna obrada zidova i plafona, mermerne obloge za kupatila i kuhinju, kao i žuta boja na metalnim elementima odnosno čeličnim konstrukcijama.
