Arhitekta Vilijam O’Brajan Junior je angažovan od strane dva brata, koji su želeli da dizajniraju vikendicu koja će se nalaziti na istom imanju u Njujorku, a pritom biti podeljena u dva zasebna dela za njihove porodice.
Braća su želela da njihovi domovi budu isti, ali različiti, i zahtevali su da se njihov koncept razvija oko istih matematičkih ideja, kako bi dva poligona istih površina bila podeljena u dva slična oblika. Glavna ideja je bila da se koristi minimalna podela struktura, da bi se time lakše kreirao identičan broj odeljaka u oba poligona. Karakteristika koja doprinosi matematičkom planu mesta izgradnje je površina koja se nalazi između kuća bliznakinja, i poseduje četiri vrste zemljišta, koje se mogu koristiti za različite useve tokom cele godine, i opskrbljuje porodice lisnatim povrćem, bobičastim voćem, pšenicom i kukuruzom.
Obe kuće sastoje se od pet istih oblika – četiri trapezoida i jednog trougla, pri čemu svaka je svaka grupa različito oblikovana, iako ima slične funkcije. Dok su oblici i funkcije volumena u enterijeru slični, eksterijer predstavlja u potpunosti različite profile. Jedan je četvorougaoni poligon u obliku kruga, dok je drugi šestougaoni poligon u obliku heksagona.
Drugim rečima, kuće bliznakinje su bratske, ali nisu indentične. Obe kuće, četvorougaona i heksagonalna, imaju enterijere koji su dizajnirani kao refleksije - trougaona kuća reflektuje u svom prostoru elemente heksagonalne, dok heksagonalna reflektuje trougaone. To se posebno može primetiti na tremu i u dizajniranom solarijumu, koji vrlo lako dospevaju u centar pažnje svakog posetioca ovog modernog, futurističkog doma. Fasade ovih domova su izrađene što je jednostavnije moguće, kako bi održale geometriju njihovih matematičkih spratova neizmenjenom.
Predstavljen u trodimenzionalnom geometrijskom paketu, gumeni krovni sistem ograničava detalje na istom principu kako to radi i tamni stuko, korišćen na stranama i stomaku svake bliznakinje. Oba doma su izgrađena na ravnom delu imanja, ali odmah iza heksagonalne kuće zemljište raste, dok se tik iza kockaste kuće, topografija menja i počinje da se obrušava niz blagu padinu. Dve građevine su pozicionirane dovoljno daleko jedna od druge kako bi u prostoru između njih obezbedile površinu koja sadrži povrtnjake, njive i bašte.
Sistem navodnjavanja bašte počinje sakupljanjem kišnice, koja se sliva sa krovova u njihove oluke koji su usmereni u pravcu dva vodena kanala koji su ugrađeni u dva zida svake bliznakinje, čineći potom podzemni sistem cevi koji se nalazi između kuća. Sa sistemom sakupljanja kišnice i zajedničkom baštom, bratski domovi ostaju povezani u jednom smislu, ali opet podeljeni na svaki drugi način.
Postoji i vizuelna distanca između ova dva doma, dok otvorene prozorske površine koje su sučeljene, nisu sastavni element ni jedne od njihovih privatnih zona. Obe kuće su dizajnirane sa po dve rampe, koje počinju odmah čim se prođe na zadnjište i nastavljaju se prateći liniju kuhinje i dnevnog boravka. Dnevni boravak svake građevine je tri metra viši od njihovog trema sa zadnje strane, dok prednji foaje zajedno sa rampom povezuje ova dva različita nivoa.
U bliznakinji kockastog oblika spuštanje koje pravi rampa je veoma kratko, pre nego što se završi na malom stepenišnom prostoru, koji vas vodi dalje nizbrdo do prednjeg foajea, dok drugo stepenište koje se nalazi u sklopu ovog objekta, sa njegovog zadnje strane vodi direktno do sobe koja je licem okrenuta prema prelepoj bašti.
N.Đ.
