Kroz zamišljene i imaginativne "sobe" Dejvida Linča, simbolična vrata u koja treba ući kako biste se uronili u izložbu, Salone del Mobile.Milano potvrđuje činjenicu da enterijeri nikada nemaju samo dekorativnu ili simboličku vrednost, već mogu da interaguju i dišu sa onima koji u njima žive.
Za svoje 62. izdanje, Salone del Mobile.Milano je izabrao Dejvida Linča, reditelja filmova koji kanališu podsvest, da pruži originalnu i metafizičku naraciju i refleksiju o proizvodnji enterijera i o tome kako su u dubokom, ponekad simbiotičkom odnosu sa unutrašnjošću onih koji kupuju ove komade nameštaja, ne samo iz dekorativnih razloga, već zato što ih doživljavaju kao spoljašnju projekciju sebe. Rezultat je izvanredna, vizionarska instalacija, senzorna i narativna, prepuna emocija. Interiors by David Lynch. A Thinking Room (paviljoni 5-7) instalacija ponovno budi naše osećaje čuda, obeležava nezaboravne trenutke i, kroz scenografski jezik filma i pozorišta, slavi dizajn prostora.
.jpg)
Antonio Monda @ Brigitte Lacombe
Antonio Monda, prijatelj filmskog reditelja i kustos projekta, kaže nam da Linč voli da sam pravi nameštaj i da to nije toliko plod inspiracije koliko tvrdog, preciznog ručnog rada. S druge strane, enterijeri u njegovim filmovima - i verovatno nameštaj kojim je njegova radionica ispunjena - nisu samo postavke, već odrazi stanja uma protagonista, koji žive u večnom i nepreciznom stanju, lebdeći između anksioznosti i nežnosti, nasilja i sažaljenja, sna i noćne more. Samo pomislite na potpunu tamu kuće u koju ulazi Bil Pulman u filmu "Lost Highway ", kičasto okruženje u kojoj živi đavolska Dajen Lad u filmu "Wild at Heart" i kuću Kajla Maklahlana u filmu "Blue Velvet", u kojoj, ispod idilične površine, dolazi do otkrivanja korupcije i misterije zla. Da ne pominjemo mesta na kojima protagonisti serije "Tvin Piks" rade i traže zabavu, u kojima anksioznost i otuđenost ništa ne čine kako bi zadovoljili želju za mirom i spokojem. U njegovom radu, svaki enterijer je lik sa sopstvenim životom, dok je gledaocima prepušteno da to dokuče.
A Thinking Room je stoga daleko više od obične sobe, nerazumljiva poput svake duše i tajanstvena poput odnosa između razuma i fantazije. To je mesto na kojem svaki impuls, svaki spazam, svaka nada pronalazi trenutak razmišljanja, možda i mira, jer kod Linča ništa nije sigurno ili definitivno, i ništa nije kao što bi se moglo zamisliti, počevši od skulpturalne geometrije velike drvene stolice - koja dominira centralnim delom prostora dizajna - sedam pozlaćenih cilindara, zasvođeni plafon sa metalnim cevima i otvorima prema spolja, bili oni prozori ili jednostavni ekrani. Sigurno nije slučajno što je ova soba posvećena razmišljanju obavijena plavim baršunom.
Marija Poro, predsednica Salone del Mobile.Milano, dodala je: "Izabrali smo da sarađujemo sa majstorom filma kao što je Dejvid Linč zbog njegove sposobnosti da nas prenese u tajanstveni i uznemirujući drugi svet. Ulazak u njegovu A Thinking Room instalaciju biće poput prelaska praga sobe koja je, zapravo, drugi svet, unutrašnji prostor. Uostalom, šta su dizajn, a posebno opremanje, ako ne potraga za i stvaranje - kroz dizajn, funkciju i materijale - objekata koji opremaju dom, ili čak samo sobu, a podsvesno nas čine bezbednim?"
.jpg)
David Lynch @ Dean Hurley
Lombardini22, vodeća grupa na italijanskoj arhitektonskoj i inženjerskoj sceni, osmislila je masterplan za pozicioniranje i arhitektonski otisak zakrivljenog perimetra koji vodi do dela Dejvida Linča. Ono što je Lombardini22 osmislio je "kutija za dijamant" - tehnički i strukturni projekat - osmišljen tako da je instalacija velikog američkog filmskog reditelja jasna, snažna i u skladu sa drugim područjima i sa događajem. Zakrivljeni perimetar sastoji se od bordo-zavese koja vodi do 50m2 prostora predviđenog za Linčov rad. Projekat je realizovan u saradnji sa scenografima iz Piccolo Teatro di Milano, koji su preveli Linčovu fascinantnu imaginaciju i umetničko razmišljanje u materijalnu stvarnost, stvarajući njegovu A Thinking Room instalaciju. Koristeći radni proces koji se odvijao dinamično u različitim pravcima i fazama, spajajući tehničke i operativne planove sa kreativnim, Piccolo Teatro je dao oblik uputstvima i viziji brilijantnog filmskog reditelja koji je osmislio iskustvo uronjeno u "A Thinking Room”.
