Ambiciozna gradnja koja ostavlja bez daha: Šangajski muzej astronomije

Ovaj neverovatan novi muzej stvara impresivno iskustvo koje posetioce stavlja u direktnu vezu sa stvarnim astronomskim fenomenima...

Kroz razmeru, formu i manipulaciju svetlošću, ova fascinantna građevina povećava svest o našem fundamentalnom odnosu prema Suncu i Zemljinom orbitalnom kretanju. Ujedno, ovaj novi astronomski ogranak Šangajskog muzeja nauke i tehnologije biće najveći muzej na svetu koji je isključivo posvećen proučavanju astronomije.

Praveći ovu zgradu, arhitekte su želele da stvore mesto gde je institucionalna misija u potpunosti isprepletena arhitekturom koja sama podučava, i koja nalazi formu u nekim od osnovnih principa koji oblikuju naš univerzum. Velika ideja Šangajskog muzeja astronomije bila je da unese nesvakidašnje iskustvo predmeta u dizajn i da to i prikaže još pre nego što uopšte uđete u zgradu, da bi na kraju vaše posete prisustvovali kulminirajućim trenutku povezivanja sa nebom koje je uokvireno i podržano upravo arhitekturom.

Ono što je verovatno najfascinantnije u ovom krajnje ambicioznom arhitektonskom dizajnu jeste da je reč o zgradi bez pravih linija i pravih uglova, što odražava geometriju univerzuma i dinamičku energiju nebeskog kretanja. Vijugave arhitektonske trake fasade muzeja, odnosno sam omotač zgrade prati niz lučnih putanja na koje vidljivo utiče gravitaciono privlačenje: srce centralnog atrijuma, impuls napred na ulazu i sfera nalik planeti koja obavija planetarijumsko pozorište.

Muzej i svaka od tri glavne arhitektonske komponente koje definišu dizajn – Oculus, Sfera i Obrnuta Kupola, demonstriraju protok vremena praćenjem kruga sunčeve svetlosti na tlu preko ulaznog trga i reflektujućih bazena. U podne, tokom letnjeg solsticija, postoji pun krug koji se poravnava sa kružnom platformom na ulazu trga u muzej. Na ovaj način Oculus zapravo predstavlja pravi pravcati časovnik na građanskom trgu.

photo: Arch-Exist

U Sferi se nalazi planetarijumsko pozorište, koje je napola potopljeno u zgradu. Uz minimalno vidljivu podršku, izaziva iluziju bestežinskog stanja ili antigravitacije. Njena čista sferna forma upućuje na primordijalne oblike u našem univerzumu i, poput orijentacije koju dobijamo u zavisnosti od našeg položaja u odnosu na Sunce ili Mesec, ona postaje uvek prisutna referentna točka za posetioca. Ugrađena u ravan krova donjeg krila muzeja, ovaj deo projekta kao da se uzdiže iz horizonta vezanog za Zemlju i tek povremeno nalazi u vidokrugu zgrade.

I na kraju Obrnuta Kupola, velika obrnuta staklena struktura koja se nalazi na vrhu centralnog atrijuma zgrade na liniji krova, tako da posetioci mogu da zauzmu centar staklene posude sa neometanim pogledom na nebo. Ovaj deo muzeja predstavklja kulminaciju putovanja kroz izložbu, ovaj prostor preseca pogled na horizont i susedni urbani kontekst i fokusira posetioca na sveobuhvatno nebo.

Drugim rečima ovo je slika svojevrsnog susreta sa univerzumom kako bi se zaključilo simulirano iskustvo u njemu. Spiralna rampa od 720 stepeni unutar Muzeja i ispod obrnute kupole prati orbitalni tok niza posetilaca kroz muzejske eksponate i pokreće oko nagore do njegovog vrha.

Na kraju dodajmo i to da je muzej smešten u prostranoj zelenoj zoni, te da njegov prostor obuhvata mnoštvo zgrada i programa, uključujući privremene i stalne eksponate, solarni teleskop, opservatoriju, optički planetarijum, centar za obrazovanje i istraživanje, kao i teatar pod nazivom “Digitalno nebo”. Program u muzeju će takođe sadržati impresivna okruženja, artefakte, instrumente za istraživanje svemira kao i obrazonu izložbu.

Izvor: archdaily

photo: Arch-Exist

Povezane teme